GÖK EKİNİ BİÇMİŞ GİBİ.

25 Eylül 2014 günü Perşembe’yi Cuma’ya başlayan akşam üç fidanımızı kaybettik. Uşak Üniversitesi tarihinde sanıyorum bu kadar  acı başka bir olay yok.  Tarifsiz acılar içindeyiz . Emir büyük yerden elbette,  ama yine de  emanete   sahip çıkamamışlık hissini  yaşıyoruz.   Rektörümüz Prof.Dr. Sait Çelik duygularımıza tercüman oldu. “ her canlı ölümü tadacak, ancak, öğrencilerimizin gurbette olmaları, misafirimiz olmaları, hayatlarının ilkbaharında olmaları bizi acıya boğuyor.”  Her canlının ölümü tadacağı konusundaki imanımız teselliye yetmiyor.

Gurbet ve ölüm, genç ve ölüm, misafir ve ölüm.

Bu kavramlar yanyana gelince acıların yoğunluğu da artıyor. Anar Musazade, Elvin Huseynov ve Ulvi Sadıgov  Uşak’ımızın çehresini değiştiren misafir öğrencilerimizdendi.  Azeri kardeşlerimize misafir demek bile yaralayıcı geliyor. Onlar biz,  biz onlardık aslında.  Onlar bizim   çocuklarımızdı. Öz be öz çocuklarımızı yitirdik.

            Çocuklarımızın Azerbaycan’daki  anne ve babalarını, yakınlarını anlamak mümkün mü? Sanmıyorum.  Empati yapmak bile o kadar zor ki!

Allah (cc) böyle bir acıyı,  düşmanımıza bile  yaşatmasın. Böylesine olaylar karşısında duyguları satırlara aktarmakta zor, çok zor. Yirmibir  yaşındaki gençlerin  cenaze namazında bulunmak, ailelerini görmek, başsağlığı dilemek, çaresizliğe ortak olmak ne demekmiş anladık ve yaşadık.   Yunus Emre yüzyıllar öncesinden  hissiyatımızın mahiyetini  ve hayal kırıklığımızın derinliğini  ne güzel de anlatmış:   

 Bu dünyada bir nesneye yanar içim göynür özüm,

Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi.

            Çoğu zaman ölümü unuturuz. Günlük meşgaleler, kimi zaman geçim derdi, kimi zaman nefis derdi, dünyadaki maddi ihtiyaçlarımız gafil avlanmamıza neden olur. Yine unuttuk! Allah, son derece çarpıcı bir gerçekle,  dönüş yolunu hepimize hatırlattı.  Ölüm kaçınılmaz, fakat  bir son değil.  Bunu bilmek ve Allah’ın sonsuz rahmetine mazhar olma ümidi  tesellimiz.

            Sahibine dönen, dünya ölçüleri içinde çok erken dönen  kardeşlerimiz için ebedi alemde  Yüce Allah’tan cennet  niyaz ediyoruz.  Kederli ailelerine dost ve yakınlarına   sonsuz sabırlar temenni ediyoruz. Bir daha böyle acılarla bizi sınamamasını yaratandan diliyoruz.

            Bu vesileyle gençlerimizi, çocuklarımızı bir kez daha uyarmak istiyorum. Trafikte hata bir kere olur. İkincisine fırsatımız olmaz. Lütfen dikkat edelim. Hayatımızla kumar oynamayalım. Sosyal ilişkiler sırasında ölçülü, tutarlı ve akıllı  olalım. Daha dün Uşakta “yan baktın” sataşması sonucu   işlenen   cinayetle bir gencimizi toprağa verdik. Hasta, sorunlu, madde bağımlısı kişilerin aramızda dolaştığını, bu tür insanlarla her zaman karşı karşıya gelebileceğimizi  unutmayalım.  Bu tür insanlardan mantıklı davranış beklenmeyeceğini bilerek tedbirli olmalıyız. Aramızda yaşayan  psikopat kişilikleri  tahrik eden karşılıklar vermekten sakınarak,  kendimizi, hayatımızı, ruh sağlığımızı korumalıyız. Halk arasında çokça ifadeye konan  “Allah kötülerle imtihan etmesin” veya “Allah iyilerle karşılaştırsın” duasının hikmetini  anlamak ve buna uygun hareket etmek, kendimizi, ailemizi ve toplumumuzu birçok tehlikeden koruyacaktır. Selam ve muhabbetle